Αγαπητοί φίλοι,
Αυτές τις ημέρες, οι Κρητικοί του Σύδνεϋ θρηνούν την απώλεια ενός ακόμη εκλεκτού ευπατρίδη της πρώτης γενιάς των μεταναστών μας. Ο Γιάννης Πετράκης, μια ιδιαίτερα γνωστή και σεβαστή προσωπικότητα στους παροικιακούς κύκλους, ταξίδεψε για τη γειτονιά των Αγγέλων, αφήνοντας πίσω του μια σημαντική παρακαταθήκη προσφοράς και αγάπης για τον τόπο και την παράδοσή μας.
Τον Γιάννη τον γνώρισα μια σημαδιακή ημέρα, στις 13 Μαρτίου 1977. Ήταν η ημέρα εκείνου του τραγικού δυστυχήματος που στοίχισε τη ζωή στον αιδεσιμότατο πατέρα Γεώργιο Βουρλάκη και στον συμπατριώτη μας Χρήστο Σπερελάκη.
Νιόπαντροι τότε με την Ελένη, είχαμε επισκεφθεί την Αρχιεπισκοπή για να εκφράσουμε τα συλλυπητήριά μας στον Αρχιεπίσκοπό μας. Εκεί, στον προαύλιο χώρο της Αρχιεπισκοπής, συνάντησα τον Γιάννη Πετράκη, βαθιά συντετριμμένο κι εκείνον από την τραγωδία.
Έτσι γνωριστήκαμε! Και έμελλε αυτή η πρώτη συνάντηση να αποτελέσει την απαρχή μιας μακρόχρονης πορείας, κατά την οποία θα αγωνιζόμασταν ο ένας δίπλα στον άλλον για τη διατήρηση και την ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Ο Γιάννης υπήρξε γνήσιος πατριώτης, άνθρωπος ανιδιοτελής, με βαθιά πίστη και ουσιαστική θρησκευτικότητα. Δεν περιοριζόταν μόνο στην προσωπική του προσήλωση σε αυτές τις αξίες, αλλά φρόντιζε να τις μεταδίδει και στους ανθρώπους της παροικίας μας, συμβάλλοντας ώστε να γίνουν ευρύτερα αποδεκτές.
Από τότε που άρχισε να ασχολείται ενεργά με τα κοινά του νησιού μας, μέσα από την Κρητική Αδελφότητα Σύδνεϋ και την Παγκρήτιο Ομοσπονδία Αυστραλίας, της οποίας υπήρξε ιδρυτικό μέλος, αφοσιώθηκε με ψυχή και σώμα στην προσπάθεια για την πολιτιστική αναβάθμιση και την πρόοδο ολόκληρου του κρητικού στοιχείου της Αυστραλίας.
Υπήρξε σταθερά παρών σε όλα σχεδόν τα Διοικητικά Συμβούλια της Κρητικής Αδελφότητας Σύδνεϋ. Συμμετείχε ενεργά στα Παγκρήτια Συνέδρια που πραγματοποιήθηκαν στην Αυστραλία κατά τις δεκαετίες του 1980 και του 1990, ενώ έδωσε το «παρών» και στο Παγκόσμιο Συνέδριο Κρητών το 1983.
Πάντοτε με δημοκρατικό ήθος, εξέφραζε ελεύθερα τις απόψεις του, με επιχειρήματα και διάθεση για ουσιαστικό διάλογο. Η γνώμη του είχε βαρύτητα και συχνά συνέβαλλε καθοριστικά στη διαμόρφωση των τελικών αποφάσεων.
Στη μακρόχρονη αυτή πορεία, σημαντική υπήρξε και η συμμετοχή της οικογένειάς του. Η σύζυγός του, Αικατερίνη, προσέφερε ενεργά τις υπηρεσίες της στο Γυναικείο Τμήμα της Αδελφότητας, ενώ οι κόρες τους συμμετείχαν με ενθουσιασμό στα χορευτικά συγκροτήματα της Κρητικής Αδελφότητας Σύδνεϋ, συμβάλλοντας στη διατήρηση και τη διάδοση των παραδοσιακών μας χορών.
Ιδιαίτερη υπήρξε η προσφορά της κόρης τους, Φιόνας, η οποία διετέλεσε για πολλά χρόνια χοροδιδασκάλισσα του χορευτικού συγκροτήματος της Αδελφότητας. Μάλιστα, μετά την ίδρυση της Κρητικής Αδελφότητας Καμπέρας, το 1984, η Φιόνα ανέλαβε την πρωτοβουλία να δημιουργήσει και το χορευτικό της συγκρότημα, πραγματοποιώντας συχνά ταξίδια στην πρωτεύουσα της Αυστραλίας για να στηρίξει αυτή την προσπάθεια.
Η οικογένεια Πετράκη, με τη συνολική της παρουσία και προσφορά, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο οι αξίες, η παράδοση και η αγάπη για την κρητική καταγωγή περνούν από τη μία γενιά στην επόμενη.
Στα πολλά χρόνια της συνεργασίας μας, ο Γιάννης κι εγώ ενδέχεται να διαφωνήσαμε κάποιες φορές και να υπήρξαν στιγμές έντασης. Ωστόσο, όσες κι αν ήταν αυτές οι στιγμές, δεν κλονίστηκε ποτέ η εμπιστοσύνη μου στην ακεραιότητα του χαρακτήρα του, στην εντιμότητά του και, πάνω απ’ όλα, στην ανιδιοτέλειά του.
Αυτά είναι τα στοιχεία που μένουν στη μνήμη μας όταν αποχαιρετούμε έναν άνθρωπο με τον οποίο μοιραστήκαμε αγώνες, κοινούς στόχους και μια ολόκληρη εποχή της ζωής μας.
Ο Γιάννης Πετράκης υπήρξε ένας από εκείνους τους ανθρώπους που δεν αρκέστηκαν να ζήσουν μακριά από την πατρίδα τους, αλλά προσπάθησαν με κάθε τρόπο να κρατήσουν ζωντανές τις ρίζες, τις παραδόσεις και την πολιτιστική μας ταυτότητα. Η προσφορά του στην κρητική παροικία της Αυστραλίας αποτελεί μέρος της συλλογικής μας ιστορίας και αξίζει να διατηρηθεί στη μνήμη των νεότερων γενεών.
Ας είναι αναπαυμένη η ψυχή του εκεί ψηλά, στους ουρανούς.
Στη σύζυγό του, Αικατερίνη, και στις οικογένειες των τριών θυγατέρων τους, της Ελένης, της Φιόνας και της Βούλας, απευθύνουμε τα θερμά και ειλικρινή μας συλλυπητήρια. Ευχόμαστε ολόψυχα ο Θεός να τους χαρίζει δύναμη και παρηγοριά σε αυτές τις δύσκολες στιγμές.
Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί την Τετάρτη 28 Οκτωβρίου, στις 1.30 το μεσημέρι, στον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου, στο Rookwood.
Αιωνία του η μνήμη.
Dear friends,
These days, the Cretan community of Sydney is mourning the loss of another distinguished and respected pioneer of the first generation of Cretan migrants. Yiannis Petrakis, a well-known and highly regarded figure within our community, has departed this life and begun his eternal journey to the heavenly realm, leaving behind a lasting legacy of service, dedication and love for his homeland and its traditions.
I first met Yiannis on a day that would remain etched in my memory. On 13 March 1977, a tragic accident claimed the lives of the Reverend Father George Vourlakis and our fellow Cretan, Christos Sperelakis.
Eleni and I had only recently married. We visited the Archdiocese to convey our condolences to our Archbishop. There, in the grounds of the Archdiocese, I encountered Yiannis Petrakis, who was also deeply devastated by the tragedy.
That was how we first met! Little did I know that this encounter would mark the beginning of a lifelong association, during which we would stand side by side, working tirelessly to preserve and promote our cultural heritage.
Yiannis was a true patriot, a selfless man of integrity and a person of deep and sincere religious faith. His faith was reflected not merely in his personal beliefs, but also in his commitment to sharing these values with others, helping to strengthen the bonds and principles that united our community.
From the time he became actively involved in the affairs of our ancestral island through the Cretan Association of Sydney and the Pan-Cretan Federation of Australia, of which he was a founding member, he devoted his heart and soul to advancing the cultural life and standing of the entire Cretan community in Australia.
He was a regular presence at almost every meeting of the Management Committee of the Cretan Association of Sydney. He participated actively in the Pan-Cretan Conferences held in Australia throughout the 1980s and 1990s, and also took part in the World Congress of Cretans in 1983.
Always guided by democratic principles, Yiannis expressed his views openly and thoughtfully, believing in discussion and the exchange of ideas. His opinions carried considerable weight and often played an important role in shaping final decisions.
Throughout those many years, his family also made a valuable contribution. His wife, Aikaterini, played an active role in the Women’s Section of the Brotherhood, while their daughters enthusiastically participated in the Cretan dance groups of the Cretan Association of Sydney, helping to preserve and pass on our traditional dances.
Their daughter Fiona made a particularly significant contribution. She served for many years as a dance instructor with the Association dance group. Following the establishment of the Cretan Association of Canberra in 1984, Fiona also took the initiative to establish its dance group, frequently travelling to Australia’s capital to support and develop this important undertaking.
Through their collective involvement and dedication, the Petrakis family exemplified how our values, traditions and love for our Cretan heritage can be passed down from one generation to the next.
During our many years of working together, Yiannis and I may have had our disagreements, and there may have been moments of tension. Nevertheless, no matter how many differences arose, my trust in his integrity, honesty and, above all, his selflessness was never shaken.
These are the qualities that remain in our memories when we farewell someone with whom we have shared struggles, common goals and an important chapter of our lives.
Yiannis Petrakis was one of those people who did not simply accept life far from their homeland, but devoted themselves to keeping their roots, traditions and cultural identity alive. His contribution to the Cretan community of Australia forms part of our collective history and deserves to be remembered by generations to come.
May his soul rest in peace in the heavens above.
To his beloved wife, Aikaterini, and to the families of their three daughters, Eleni, Fiona and Voula, we extend our heartfelt and sincere condolences. We pray that God will grant them strength, comfort and peace during this difficult time of sorrow.
The funeral service will be held at the Greek Orthodox Church of St Athanasios, Rookwood, on Wednesday, 28 October, at 1.30 pm.
May his memory be eternal.










